امام محمد باقر (صلوات الله علیه):  والله ما اُسِّسَت مِن بَلِیَّة ولا قضیَّة تَجری علَینا اهلَ البیتِ الّا هُما اسَّسا اوَّلها، فعلیهما لعنة اللهِ والملائکة والناس اجمعین. به خدا قسم،اندوه و مصیبتی پایه گذاری نشده است و حکمی علیه ما اهل بیت جاری نشده است، مگر آنکه آن دو نفر (اولی و دومی از اهل سقیفه) بنیان آن را گذاشتند، پس لعنت خدا، فرشتگان و مردم بر آن دو باد. ?کافی ج۸ ص۲۴۵

والله ما اُسِّسَت مِن بَلِیَّة ولا قضیَّة تَجری علَینا اهلَ البیتِ الّا هُما اسَّسا اوَّلها، فعلیهما لعنة اللهِ والملائکة والناس اجمعین.
به خدا قسم،اندوه و مصیبتی پایه گذاری نشده است و حکمی علیه ما اهل بیت جاری نشده است، مگر آنکه آن دو نفر (اولی و دومی از اهل سقیفه) بنیان آن را گذاشتند، پس لعنت خدا، فرشتگان و مردم بر آن دو باد.
📕کافی ج۸ ص۲۴۵

حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) نقاب به چهره حضرت قمربنی‌هاشم زدند و او را روانه میدان کردند.
معاویه (لعنةالله علیه)، ابوشعتاء “دلاور معروف عرب” را پیش فرستاد..
ابوشعتاء گفت:

اهل شام مرا حریف هزار اسب میدانند،

در شأن من نیست،

یکی از پسران من برای او کافیست.
۹ پسر را به جنگ فرستاد و یکی پس از دیگری به دست حضرت قمرمنیربنی‌هاشم به درک واصل شدند.
خودش با عصبانیت و به قصد انتقام خون پسرانش به میدان آمد و او نیز با ضربتی به درک واصل شد…
جنگ مغلوبه شده بود…

همه در حیرتند که این نوجوان کیست که چنین جنگاوری میکند…
حضرت امیرالمومنین(علیه السلام) به فرزندش فرمود که برگرد پسرم…
سپاهیان گفتند:

یا امیرالمومنین ! اجازه بده تا کار را یکسره کند اما حضرت اجازه ندادند…
فرمودند؛

✳️ اِنّهُ ذُخرُ الحسین…

او ذخیره حسین (سلام الله علیه) است..
📗امالى طوسى، ص275
#اللہم_عجل_لولیڪ_الفرج

تتلاطم بهم الشبهات 

معاویه مردم را به شبهات گرفتار میکرد 

نهج البلاغه نامه ۳۲

🔶یکی از حربه های دستگاه حڪومتی معاویه این بود که مردم را گرفتار مسائل حاشیه ای و بی مربوط میکرد تا خود و جریانش بتوانند بر مردم حڪومت کنند.

📓تفسیر الامام الحسن العسکری علیه السلام/ص۲۵۹.

نظر به جمال علی بن ابی‌طالب علیه السلام عبادت است و ذکر و یادش عبادت است و خداوند ایمان هیچ بنده ای را جز با «ولایت» او و «بیزاری از دشمنانش» نمی‌پذیرد.
بحارالانوار ج۳۸، صفحه۱۹۷، شماره ۱۳

به خاطر خدا ، دوست بدار و به خاطر خدا ، نفرت داشته باش و به خاطر خدا ، دوستى كن و به خاطر خدا ، دشمنى بورز؛ زيرا ولایت خدا (دوستی خدا) جز با اينها به دست نمى آيد.
📚 بحار الأنوار ، ج 54 ص 382

عيون أخبار الرضا علیه السلام ،ج 1 ص 291

 كشف الغمة ، ج 2 ص 815